Geboren:
19 juli 1973

Plaats:
Diaconessenhuis te Voorburg

Na een zwangerschap van acht maanden werd Xander geboren! Waarschijnlijk leek het leven hem toen reeds dusdanig interessant dat hij de veilige haven vroegtijdig verliet. Niets kon hem weerhouden de wijde wereld in te trekken.

Zijn eetlust was dermate groot dat men al vrij snel kon spreken van een flinke baby. De opgewekte natuur, waarover Xander bleek te beschikken, beloofde veel voor de toekomst.

Toen hij in de box kon staan, deed zich een typisch verschijnsel voor. Wanneer de radio aanstond en muziek weerklonk, bewoog Xander op het ritme van de muziek mee. 'Niet de eerste keer dat ik zoiets hoor, zullen jullie zeggen!' Echter, betrof het nu jazz, een wals, rock & roll, marsmuziek of soul, Xander kon er wel mee uit de voeten. Voor zijn ouders stond het al vrij snel vast, hij moest over enig muzikaal talent beschikken.

Xander was een sociaal kind. Hij had veel vriendjes en vriendinnetjes. Xander bleek niet alleen te genieten van de vriendschap, die hem ten deel viel; hij ontplooide zelf ook voldoende initiatieven om een goede vriend te zijn.

Indien jullie je afvragen, of hij alleen maar goede eigenschappen had, is het antwoord duidelijk. 'Nee'! Vanaf het moment dat hij uit de voeten kon en zijn directe omgeving ging ontdekken, was niets meer veilig voor hem. Alhoewel hij nooit grote schade aanrichtte, brak er veel. Slordig was hij ook!

Is Xander in de loop der jaren veel veranderd? Niet wezenlijk! Natuurlijk bleek hij over andere eigenschappen te beschikken, waarover later. Een plezierige bijkomstigheid was dat hij op den duur minder brokken maakte. Slordig bleef hij echter wel!

Opleiding

Natuurlijk is naast de opvoeding thuis, de school- en studieperiode van groot belang voor ieder kind. Xander ging eerst naar Kleuterschool 't Kemphaantje in Son en Breugel. Vervolgens naar R.K. Basisschool De Bloktempel in dezelfde gemeente. Vanaf de 4e klas van de lagere school vertoefde hij op de Nutsschool voor Basisonderwijs De Gentiaan in Son en Breugel. Hij vertrok van De Bloktempel naar de De Gentiaan, omdat al zijn vriendjes daar verbleven en men op deze school veel aandacht aan culturele zaken besteedde.

Aan het eind van de lagere school werd ook door Xander deelgenomen aan de zgn. CITO-toets. Xander kreeg een HAVO/VWO- advies en ging naar de brugklas van het Lorentz Lyceum in Eindhoven. In de tweede klas van het Lorentz bleek dat Xander grote belangstelling had voor buitenschoolse activiteiten. Muziek en sport stonden goede prestaties op het lyceum te veel in de weg. Na overleg met school werd besloten dat hij naar de naast het Lorentz gelegen Rommert Casimir HAVO zou gaan.

In 1992 behaalde Xander zijn HAVO-diploma. Toen de directeur van de havo zijn diploma uitreikte, ging dat gepaard met de volgende woorden: 'Xander, een zéér gemotiveerde, plezierige, vrolijke én hardwerkende leerling ...... buiten het leslokaal!'

Zonder twijfel mag worden opgemerkt dat Xanders muzikale talenten op het Rommert alle kans kregen. Omdat Xander behoorlijk piano en drums speelde, werd hij bij veel culturele zaken op school betrokken. Er werd een schoolbandje opgericht dat Sophie and the Cigars heette. Sophie was de zangeres, the Cigars de overige, uit de kluiten gewassen mannelijke leden van de band. Xander was drummer!

Xander stond voor de keuze te bepalen welke studie het best bij hem paste. Enigszins geholpen door zijn ouders viel de keuze op de hoge hotelschool. Bij de Hoge Hotelschool Maastricht werd hij aangenomen.

In 1994 voldeed hij aan alle eisen m.b.t. het behalen van het propaedeutisch examen. De liefde voor muziek ging in het leven van Xander echter een dermate grote rol spelen dat het afleggen van het afsluitende examen nooit aan de orde kwam.

Muziek

Op 8-jarige leeftijd ging Xander naar pianoles. Hij had zonder meer een inspirerende vrouwelijke pianolerares. Zij blonk niet uit in het stereotiepe opgeven van stukjes om te oefenen. Dát zou Xander alleen maar verveeld hebben! Vrij snel begreep ze dat het spelen van akkoorden de interesse van Xander opwekte. Zodra hij enigszins uit de voeten kon op de piano, gaf ze hem opdracht te improviseren op een bepaald thema. Daarmee beroerde zij bij Xander de juiste toets!

Het bespelen van een instrument heeft bij de familie De Buisonjé thuis door de jaren heen een belangrijke rol gespeeld. Marc, de oudere broer van Xander, ging ook naar pianoles. Minouche, zijn jongere zus, had vioolles. Oefenen was niet het sterkste punt van broer en zus, Xander had daar geen moeite mee! Kwam hij uit school, dan ging de boekentas meteen onder de kapstok en liep hij naar de piano. Het uit het hoofd naspelen van liedjes, waarbij improvisatie een grote rol speelde, nam het grootste deel van de uren achter de piano in. De pianolerares had waarschijnlijk heel goed gezien dat Xander geen groot concertpianist zou worden. Maar bovengemiddeld speelde hij wel!

Op 14-jarige leeftijd vatte Xander het plan op zich te bekwamen op de drums. Alleen de piano bleek hem op een gegeven moment niet meer te inspireren. Een drumtoestel had hij toen nog niet. Hoe moest hij die op de kop tikken?

Xander beschikte over een uitgebreide Lego-verzameling, die veel geld waard was. Die kon hij verkopen! Nog wat spaarcenten erbij en een redelijk tweedehands drumtoestel stond op zolder. Hij nam een 8-tal drumlessen en bekwaamde zich daarna zelf in het spelen op de drums. Toen hij vond dat hij het er redelijk vanaf bracht, kreeg de piano weer de voorkeur.

Toen Xander 16 jaar oud was, vond zijn pianolerares dat ze hem niet veel meer kon bijbrengen. Xander leerde een ex-student van het conservatorium kennen, die zich verder op de piano had bekwaamd. Gedurende ongeveer een jaar leerde hij Xander vooral veel over het spelen van akkoorden.

Sport

Van huis uit werd er bij de familie De Buisonjé veel aan sport gedaan. Zonder meer kan worden opgemerkt dat de meeste vrije tijd in deze bezigheid werd gestoken.

Zwemmen

Op 4-jarige leeftijd begon Xander met zwemmen. Twee maal per week trok moeder Marlies met Xander naar het zwembad in het naburige Nuenen. Alhoewel de omgeving van Son en Breugel niet overmatig waterrijk is, moest Xander toch wel jong kunnen zwemmen. Toen hij 6 jaar was, had hij zwemdiploma A en B op zak. Nooit vergeten moeder Marlies en vader Rob, die bij het behalen van diploma A aanwezig waren de volgende gebeurtenis. Nadat Xander het diploma ontvangen had, draaide hij zich in de richting van zijn ouders, stak het diploma omhoog en riep: 'Fijn voor jou hè mam!' Inmiddels is het zwembad in Nuenen afgebroken. Dat was niet de schuld van Xander!

Voetbal en hockey

Xander werd op 6-jarige leeftijd lid van voetbalvereniging SBC in Son en Breugel. Hij beschikte over het juiste balgevoel en speelde met veel plezier een 2-tal jaren bij SBC. Toen Xander 8 werd moest hij beslissen of hij door zou gaan met voetballen, of lid zou worden van de plaatselijke hockeyclub HTC. Voetballen kan een kind reeds op 6-jarige leeftijd. Voor hockeyen moet je 8 zijn. Hij koos voor hochey en net als zijn oudere broer Marc speelde hij altijd in het voor zijn leeftijd sterkste team. Van de mini's ging het via D1, C1, B1 en A1 richting het 1e seniorenteam. In tegenstelling tot Marc, die techniek, spelinzicht en degelijkheid aan elkaar paarde, moest Xander het veelal hebben van een aantal momenten in een wedstrijd, waarop hij kon uitblinken. Zo ís Xander in alles, wat hij doet en dat verandert nooit! Toen Xander naar Maastricht vertrok, stopte hij met hockeyen.

Tennis

Alhoewel de seizoenen elkaar enigszins overlappen, kon Xander zonder al te veel problemen zowel hockeyen als tennissen. Op 8-jarige leeftijd werd hij lid van de tennisvereniging Son en Breugel, waar de overige leden van de familie De Buisonjé ook speelden. Zodra hij een redelijk balletje sloeg, deed hij mee aan de competitie. Talent voor deze sport had hij zeker, echter tot grote prestaties kwam het in zijn jeugd nooit. Waarschijnlijk motiveerde een teamsport Xander meer.

Tegenwoordig tennist Xander veel. Frank Boers, de manager van Xander, tennist zeker bovengemiddeld. Wanneer zij tegenover elkaar staan, is het vaak 'een strijd op leven en dood'. Beiden blijven vanzelfsprekend leven. Xander met een iets bredere glimlach om de lippen!

Hardlopen

Vermeldenswaardig naast het bovenstaande is dat Xander goed kan hardlopen. Omdat hij op de middelbare school al vrij lang was (nu 1.97 m.), moest hij het niet hebben van sprinten. Op de middellange afstanden stond hij echter zijn mannetje. De Rommert Casimir HAVO organiseert jaarlijks de loop rond de Karpendonkse Plas in Eindhoven. In de tijd dat Xander op deze school verbleef, deed hij ook mee aan deze loop. Vele jaren bleef hij in het bezit van het schoolrecord.

Skiën

Xander kan voor iemand uit delage landen goed skiën. Daarmee begon hij, toen hij 5 jaar oud was. In het begin ging de familie De Buisonjé naar Oostenrijk om een week of twee te skiën. Dat land werd echter al snel ingewisseld voor Zwitserland of Frankrijk.

Meestal bleef het bij één maal skiën per jaar. Toen Xander op de middelbare school vertoefde, kwam er wel eens een week bij. De Rommert Casimir HAVO organiseerde soms een skitrip.

Bij voorkeur gaat Xander naar Wengen in Zwitserland of Val Thorens in Frankrijk. Xander probeert, ondanks drukke werkzaamheden, ieder jaar een keer op de ski's te staan.